Themaweekend aan zee

Ons themaweekend aan zee was geslaagd. Benieuwd?
Lees hier het sfeerverslag van ouder Véronique.

"Een bijeenkomst, een event, een etentje of een uitstapje naar de zoo in Antwerpen maar een weekendje??? Toch kwam Ilse een tijdje geleden met dit voorstel toen we begonnen met te brainstormen rond het nieuwe thema 'Samenwerken'.
Enthousiast maar toch met een bepaalde aarzeling liet ik weten graag te willen aansluiten en zeker te willen meewerken aan het nieuwe en toch wel zeer boeiende thema 'Samenwerken'.

We hielden een online bijeenkomst om reeds de eerste voorbereidingen te treffen, een knap uitgewerkte PowerPoint en 6 pijlers deden ons reeds 2 avonden goed nadenken en zinvolle info verzamelen en uitwisselen vanuit onze eigen ervaringen.

En toen kwam het plots enorm dichtbij, we konden vertrekken richting Oostduinkerke vanuit de verschillende provincies. Spannend.

Sommige mensen had ik nog nooit ontmoet, anderen enkel online maar ik was zo enthousiast en had er zoveel zin in. Omdat er onderliggend 1 ding is dat zorgt voor zo een sterke verbinding, we hebben allemaal contact gehad met de jeugdhulp, vrijwillig of gedwongen, lang geleden of korter bij met fijne en goede ervaringen of juist met moeilijkere tot pijnlijke situaties.

Iedereen kwam ontspannen aan op vrijdag met de auto, met de trein, alleen of reeds vergezeld vanuit het verre Limburg.

De toon was gezet, na een lekkere maaltijd samen en wat losse babbels met de gekende mensen en het installeren op onze kamer hielden we toch een eerste rondje ter kennismaking.

Al snel kon je de veiligheid en de samenhorigheid voelen maar ook elkaars pijn en verdriet. Die avond ging ik vermoeid maar niet “alleen” slapen.

Zaterdagochtend na het ontbijt had iedereen heel veel zin om er met veel enthousiasme in te vliegen, zeker wanneer we ook nog eens gesteund werden door een bezoekje van een medewerker van het Agentschap Opgroeien. Iemand die ons de moeite waard vindt om richting Oostduinkerke te komen en mee na te denken en te luisteren.

Het werd een zeer pittige voormiddag met veel stof tot nadenken en materiaal om mee aan de slag te gaan.

In de namiddag werden reeds de eerste filmpjes voorbereid, leuke duo’s werden gevormd en nog hechtere verbindingen gevoeld en gesmeerd.

Om 16 uur was het tijd om eindelijk de zee te zien en ons op te laden aan zon, zee en strand en natuurlijk  met een super lekkere versnapering op een fris terrasje.

Hoe snel kan je, je veilig en verbonden voelen bij iemand?
Wanneer het belangrijkste in je leven, je kind zorgt voor deze verbinding gaat dat super snel en zonder veel nadenken.

Opnieuw in ons toffe huis gingen we samen genieten van een lekker Italiaans gerecht.
En opnieuw vulde de woonkamer zich met mooie, verbindende gesprekken vol begrip en soms zelfs ongeloof. Geen oordeel of verwijt naar elkaar alleen herkenning van de situatie en samen willen vechten en opkomen voor elkaar.

Deze mensen voelde niet als vreemd of onbekend maar eerder warm en zeer vertrouwd.

De laatste dag was er dan ook zeer, zeer snel, te snel en bij het overheerlijke ontbijt werden er al plannen gemaakt om dit zeker te herhalen en dit zowel door de ouders als de medewerkers.

De laatste info werd vastgelegd en verder besproken en stilaan vertrok iedereen opnieuw naar huis.

Maar met een zeer waardevolle bagage aan info, warmte en genegenheid en met één doel naar de hulpverlening toe waar we allemaal achter staan. Maar ook met vriendschap, begrip en er zijn voor elkaar. En zo als één sterke groep onze stem laten horen voor de jeugdhulp.

Fijn dat ik ondanks de jeugdhulp deze mensen kon en mocht ontmoeten, ik zie dit echt als een verrijking."

Véronique, mama van een jongvolwassene in de jeugdhulp en fier dat ik mag behoren tot Ouderspunt.